Pages

Showing posts with label ၀တၳဳ. Show all posts
Showing posts with label ၀တၳဳ. Show all posts

Saturday, July 19, 2014

ေအာင္ (၁)

ဒီတံတားေပၚကို ေရာက္လာျပန္ျပီ။ ေရာက္တိုင္းလဲ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို သတိရတဲ႔စိတ္က ထပ္ၾကပ္မကြာ လိုက္လာျပန္တယ္။ နားမလည္ႏိုင္ေသးတဲ႔ ကိုယ္ပါကိုျပန္ေမးမိတယ္ သူ႔ကိုေအာက္ေမ႔မိတဲ႔ ခံစားခ်က္ကို မၾကိဳက္ဘဲနဲ႔ ဒီေနရာကို ဘာေၾကာင္႔ မၾကာမၾကာ ေျခခ်မိပါလိမ္႔။ ခါတိုင္းထက္စာရင္ ဒီရက္လိုမ်ိဳး ေမြးေန႔မွာ ခ်စ္တဲ႔သူကို အနားမွာ ရွိေစခ်င္ၾကတာ လူတိုင္းထင္ပါရဲ႕

ဒီေန႔အိပ္ရာထေတာ႔ ကံ႔ေကာ္ပန္းေတြနဲ႔မ်ား နင္ေရာက္လာမလားလို႔ အိပ္မက္ေတြနဲ႔အတူ ႏိုးထလာေသးတယ္။ မျဖစ္ႏိုင္မွန္းသိပါရဲ႕ ဒါေပမဲ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ဆိုတဲ႔ စကားလံုးကို ငွားသံုးလိုက္တယ္လို႔ပဲ သတ္မွတ္လိုက္ပါေနာ္။ အရင္လိုနင္မရွိေတာ႔ ေတာင္ေပၚက ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို ဆြမ္းပို႔ဖို႔ ငါတစ္ေယာက္တည္းသြားရတာေပါ႔။ ျမိဳ႕ျပင္မွာရွိတဲ႔ ေတာင္ေပၚေရာက္ဖို႔ သခ်ၤိဳင္းကုန္းကို ျဖတ္ရေတာ႔ အေမက တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္ပါ႔မလားတဲ႔။ မျဖစ္စရာ အေၾကာင္းဘာရွိလို႔လဲ ငယ္ငယ္ကတည္းက သြားေနၾက ေနရာ ဘယ္သူကမ်ား အေႏွာက္အယွက္ ေပးဖူးလို႔လဲ။ ငါ႔တြက္ေတာ႔ ေအးခ်မ္းဆံုး ေနရာက ဒီျမိဳ႕ေလးပဲ။ ေတာင္ေပၚကေနျမင္ရတဲ႔ ရူခင္းေတြ ဘယ္ေလာက္လွလဲဆိုတာ လူတိုင္းသိတယ္ ျပီးေတာ႔ နင္ေျပာသလို ေမယူျမစ္ေဘးနားေလးမွာ ရွိတဲ႔ ငါ႔တို႔ျမိဳ႕ေလးက တစ္ဖ၀ါးမွမခြါ သစၥာရွိတဲ႔ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္လိုမ်ိဳး ၾကည္႔ရတာ အရမ္းၾကည္ႏူးဖို႔ ေကာင္းတယ္။ ရုတ္တရက္မ်ား “မိႏြယ္” လို႔ ေခၚသံ လိုလိုနဲ႔ ဒီနာမည္ကို ကေလးဘ၀တည္းက ေခၚလာခဲ႔တာ တစ္ေယာက္ေသာ ေအာင္ကို ပိုလြမ္းေအာင္ က်ီစားတတ္တဲ႔ ေတာင္ေတြရဲ႕ ပဲ႔တင္ထပ္သံကို ဒီတစ္ခါ မၾကိဳက္ဘူးဟ

ငါ႔ေမြးေန႔ကို ေရာက္လာဖို႔တြက္ ဒီေန႔ တစ္ရက္ေလးေတာင္ အခ်ိန္မေပးႏိုင္ရေအာင္ နင္လက္ရွိတြဲေနတဲ႔ တစ္ေယာက္ကုိမ်ား ခ်စ္သြားျပီလာ ေအာင္။ ငါ႔အေပၚမွာရွိတဲ႔ နင္႔သံေယာဇဥ္က အျဖဴလား အေရာင္ေတြနဲ႔လားဆိုတာကို သဲသဲကြဲကြဲ သိခဲ႔တာၾကာပါျပီ။ ဒုတိယႏွစ္က ငါ မိုးမိလို႔ဖ်ားေတာ႔ ေဆးခန္းကေန အိမ္ကို ဆိုက္ကယ္နဲ႔ အျပန္ ေလအရမ္းတိုးေတာ႔ ခ်မ္းတာရယ္ နင္ ငါ႔အနားမွာရွိရင္ ဘာကို ေက်နပ္မွန္းမသိ ရုတ္တရက္ျဖစ္ေပၚလာတဲ႔ စိတ္နဲ႔ နင္႔ခါးကို ဖက္လိုက္ေတာ႔ နင္သိတယ္ထင္ပါရဲ႕ အေဆာင္ကိုေရာက္ေတာ႔ “ မိႏြယ္ ေမာင္ႏွမ သံေယာဇဥ္နဲ႔ ပူေလာင္တဲ႔ သမီးရည္းစား သံေယာဇဥ္ကို နားလည္ရဲ႕လား ငါကေတာ႔ အေၾကာင္းမပါလို႔ ကြဲသြားရင္ေတာင္ ၁၅၀၀ၾကိဳးက ျပန္ဆက္ဖို႔ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ႔ဘူး။ ဒါေပမဲ႔ ၅၂၈က ေရစီးေၾကာင္းလိုပဲ ျဖတ္မျပတ္ဘူးဟ” ဆိုျပီး နင္လွည္႔ထြက္သြားတယ္။ ေအာင္ နင္႔စကားက ငါ႔မာနကို ေစာ္ကားတယ္ဆိုတာ သိရဲ႕နဲ႔မ်ား တမင္ေျပာသြားတာလား။ လူတိုင္း အားငယ္တတ္တဲ႔ ေနမေကာင္းျဖစ္တဲ႔ အခိ်န္မွာမွ တမင္ေရြးေျပာရတယ္လုိ႔ နင္ေတာ္ေတာ္ရက္စက္တယ္။ ဒါေပမဲ႔ နင္႔ေက်ာကုန္းကို မွီခြင္႔ရခဲ႔တဲ႔ ခဏတာအခ်ိန္ေလးကိုေတာ႔ ရပ္ထားလိုက္ခ်င္တယ္ ေအာင္။ နင္႔အေပၚ အေရာင္ေျပာင္းမိတဲ႔ ငါ႔မ်က္လံုးေတြတြက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔မ်ား ငါ႔အခ်စ္က အနီးဆံုးကလူတစ္ေယာက္ အတြက္ျဖစ္ေနရတာလဲ