ငါရို.တိစြာ လူသားတစ္ေယာက္အျဖစ္ မြီးဖြါးလာေရ။ လူသားတစ္ေယာက္ ဂုဏ္နဲ.အညီ လူသားဆန္ဆန္ ျပဳမွဳရဖို။ ႏွလံုးလွဖို. အဓိက လိုအပ္ေတလို. ထင္ေရ။ ႏွလံုးလွဖို.တြက္ ေမတာၱနဲ. စာနာစိတ္ျပည္.၀ကတ္ရဖို.။ ကမာၻမွာ စာနာစိတ္ရွိစြာ လူတစ္မ်ိဳးရာရွိေရ။ စာနာစိတ္မရွိစြာက တိရစာၦန္ရာ၇ွိေရ။
နားေထာင္ဖူးေရ ပံုျပင္ေခ်တစ္ပုဒ္-
၅တန္းစာသင္ေရ ဆရာမတစ္ေယာက္က သူ.တပည္.တိကို စာစီစာကံဳးတစ္ပုဒ္ရြီးခိုင္းလိုက္ေတ။
ေခါင္းစဥ္နာမည္က " မိမိဘ၀ရဲ.ပန္းတိုင္"။ ေနာက္တစ္ရက္မိုးလင္းေရခါ အတန္းထဲမွာ အားလံုးသူ ဆရာမပါးကို စာအုပ္လားအပ္ရေရ။ ထူးထူးျခားျခား တစ္ပုဒ္ဖတ္လိုက္ရေရ။ ဆရာမက ေကာင္းေကာင္းစိတ္ပဴလားေရ ယင္းစာပုဒ္ေခ်ကို ရြီးေရ အေခ်တြက္။
ဇာျဖစ္လုိ.လဲဆိုေက တျခားလူတိပန္းတိုင္ ဘ၀ရည္းမွန္းခ်က္က ဆရာ၀န္ အင္ဂ်င္နီယာ သူနာျပဳ ဒုရဲအုပ္ စစ္ဗိုလ္ ျဖစ္ခ်င္နိန္ေရ အခ်ိန္မွာယင္းစာရြီးေခ် အေခ်က ေျခေထာက္မသန္ေရ ဒုခတိဘ၀နဲ. အႏိုင္မခံ အရွံဳးမပီး ဘ၀ကိုရဲရဲ၀ံ၀ံ ရင္ဆိုင္လားခ်င္ေရ။ ဆရာမစိတ္လဲ ပူလားျပီးေက ကေကာင္းစိတ္ဆိုးလားေရ။
ဘ၀ကို ေဒကုမွစေရ အေခ်တစ္ေယာက္မွာ ေဒအသက္အရြယ္ကပင္က်ရွံဳးေရ မေကာင္းေရစိတ္ဓါတ္တိ
ရွိနိန္ေရ ဆိုပနာ။ ဆရာမလဲ အရာအေခ်တိ မၾကားစီခ်င္လို. ယင္းအေခ်ကို ေက်ာင္းလြတ္ေတခါ တစ္ေယာက္တည္းေခါပနာ မိန္းေရ။ ဇာအတြက္ ေဒပိုင္ရည္မွန္းခ်က္မ်ိဳးထားလဲဆိုပနာ။
စလို.ေမးခြန္းမိန္းေရ အခ်ိန္ခါစိတ္ဆိုးမွန္ဆိုးနဲ. မိန္းေရ ဆရာမစြာ အေခ်ေျဖလို. ျပီးစြာမွာ
မ်က္ရည္တိနဲ. ၀မ္းနည္းပက္လက္နဲ. အဆံုးသတ္လားေရ။
အေခ်ဇာေျဖလဲဆိုေက-
" ဆရာမ သားညီေခ်ဆိုေစာ္ မြီးလာေရအခ်ိန္ကပင္ ျခီေထာက္တစ္ဖက္မသန္မာပါ။
သူဆုိေစာ္ ကေကာင္းသနားဖုိ.ေကာင္းပါေရ။ ေက်ာင္းတတ္ေက အရာအေခ်တိနဲ.တန္းတူး လမ္းမေလ်ွက္ႏိုင္ ေက်ာင္းအားလပ္ခ်ိန္မွာ ေဘာလံုးတပ်င္း၀ါသနာပါေရ က်ေတာ္.ညီေခ်က မကစပ္ႏိုင္။
ယေက.ေလ. ၀ါသနာက ိုေဖ်ာက္လို.မရလို. ျခီေထာက္ေထာ.နင္း ေထာ.နင္းနဲ. ျပီးပနာ ေဘာလံုးကိုလုိက္ဖမ္းေရ။က်ေတာ ရင္ထဲမေကာင္းပါ ရင္ထဲမွာ အလံုးၾကီး အလံုးၾကီး ဆို.နိန္ေရ။
သူ.ဘ၀စြာ တျခားလူတိနဲ.မတူဘဲ တမွဳးထူးျခားနိန္ေရ။ ထူးျခားေရ တစ္မွဳကလဲ မေကာင္းေရ ဒုကၡိတဆိုေရ ဂုဏ္ပုဒ္ေခ် ျဖစ္နိန္ေရ။ ျဖစ္ႏုိင္ေက က်ေတာ္သူ.ဘ၀ကို လိုခ်င္ပါေရ။ အဟင္. သူ.ဘ၀ကို မရနိုင္ေကေတာင္ သူ. ပိုင္ က်ေတာ္.ျခီေထာက္ကို တပိုင္းျဖတ္ျပီးေက သူနဲ.တန္းတူဘ၀ကို အျမင္ခ်င္းတူစြာ ျဖစ္သန္းခ်င္ေရ။ " လို.သူေျဖပါေရ။
ဆရာမငိုသင္.လား မငိုသင္.လား။ အသက္အရြယ္ အငယ္အရြယ္နဲ. ေဒပိုင္စိတ္ဓါတ္ရွိနိန္စြာ။
မဟုတ္ မဟုတ္ အဓိက စာနာစိတ္ရွိစြာ။ ဇာသူတစ္ေယာက္ ေဒပိုင္ဒုကိၡတဘ၀ ရွဳေထာင္.ေခ်က စဥ္းစားဖူးေလ။ဆရာမလဲ ငါေစာ္ကေကာင္းၾကီး အသိညဏ္ စာနာစိတ္ မရွိစြာမလား ဆိုပနာ ၀မ္းနည္းျပီးေက ငိုမိေ၇လတ္။
အေခ်တစ္ေယာက္ေတာင္ စာနာစိတ္ၾကီးမားနိန္ေက ငါရို.လဲ အခ်ိန္ကာလတစ္ခု အတိုင္းအတာတစ္ခုထိျဖစ္သန္းလာေရလူတိက ပိုျပီးေက နားလည္သင္.ေရ။ စာနာစိတ္ရွိသင္.ေရ။
ေလာကမွာ ငါ.ရို.ကိုလိုအပ္နိန္ေရ လူတိအမ်ားၾကီးရွိေရ။ ကိုယ္.ထက္နိမ္.က်ေရလူတိ ဆာေလာင္နိန္ေရလူတိ ပူေဆြးနိန္ေရလူတိ ထမင္းတစ္နပ္တြက္ ေဒကုထက္ထိ ပူပန္နိန္ေရ လူတိအမ်ားၾကီးရွိေရ။ငါရို.စားဖို.တစ္နပ္ေခ်ကို ငတ္မြတ္နိန္ေရ လူတစ္ေယာက္ကို ေက်ြးလိုက္ လွဳလိုက္ပါ။
ငါရို.လဲမသီလားေရပိုင္ သူ၇ို.တြက္၀မ္း၀လားေရ။ အျမဲတမ္းမလွဳ နိုင္ေကေတာင္ တစ္ထပ္ တစ္နပ္ေလာက္လွဳႏိုင္ေရ အခ်ိန္မွာ ကိုယ္.တတ္ႏိုင္သေလာက္လွဳဖို.ၾကိဳးစားကတ္ေမ။
စာနာစိတ္ေခ် တစ္ခုေလာက္ ငါ.ရို.ရင္ထဲမွာ မြီးဖြါးကတ္ပါမယ္---------
နားေထာင္ဖူးေရ ပံုျပင္ေခ်တစ္ပုဒ္-
၅တန္းစာသင္ေရ ဆရာမတစ္ေယာက္က သူ.တပည္.တိကို စာစီစာကံဳးတစ္ပုဒ္ရြီးခိုင္းလိုက္ေတ။
ေခါင္းစဥ္နာမည္က " မိမိဘ၀ရဲ.ပန္းတိုင္"။ ေနာက္တစ္ရက္မိုးလင္းေရခါ အတန္းထဲမွာ အားလံုးသူ ဆရာမပါးကို စာအုပ္လားအပ္ရေရ။ ထူးထူးျခားျခား တစ္ပုဒ္ဖတ္လိုက္ရေရ။ ဆရာမက ေကာင္းေကာင္းစိတ္ပဴလားေရ ယင္းစာပုဒ္ေခ်ကို ရြီးေရ အေခ်တြက္။
ဇာျဖစ္လုိ.လဲဆိုေက တျခားလူတိပန္းတိုင္ ဘ၀ရည္းမွန္းခ်က္က ဆရာ၀န္ အင္ဂ်င္နီယာ သူနာျပဳ ဒုရဲအုပ္ စစ္ဗိုလ္ ျဖစ္ခ်င္နိန္ေရ အခ်ိန္မွာယင္းစာရြီးေခ် အေခ်က ေျခေထာက္မသန္ေရ ဒုခတိဘ၀နဲ. အႏိုင္မခံ အရွံဳးမပီး ဘ၀ကိုရဲရဲ၀ံ၀ံ ရင္ဆိုင္လားခ်င္ေရ။ ဆရာမစိတ္လဲ ပူလားျပီးေက ကေကာင္းစိတ္ဆိုးလားေရ။
ဘ၀ကို ေဒကုမွစေရ အေခ်တစ္ေယာက္မွာ ေဒအသက္အရြယ္ကပင္က်ရွံဳးေရ မေကာင္းေရစိတ္ဓါတ္တိ
ရွိနိန္ေရ ဆိုပနာ။ ဆရာမလဲ အရာအေခ်တိ မၾကားစီခ်င္လို. ယင္းအေခ်ကို ေက်ာင္းလြတ္ေတခါ တစ္ေယာက္တည္းေခါပနာ မိန္းေရ။ ဇာအတြက္ ေဒပိုင္ရည္မွန္းခ်က္မ်ိဳးထားလဲဆိုပနာ။
စလို.ေမးခြန္းမိန္းေရ အခ်ိန္ခါစိတ္ဆိုးမွန္ဆိုးနဲ. မိန္းေရ ဆရာမစြာ အေခ်ေျဖလို. ျပီးစြာမွာ
မ်က္ရည္တိနဲ. ၀မ္းနည္းပက္လက္နဲ. အဆံုးသတ္လားေရ။
အေခ်ဇာေျဖလဲဆိုေက-
" ဆရာမ သားညီေခ်ဆိုေစာ္ မြီးလာေရအခ်ိန္ကပင္ ျခီေထာက္တစ္ဖက္မသန္မာပါ။
သူဆုိေစာ္ ကေကာင္းသနားဖုိ.ေကာင္းပါေရ။ ေက်ာင္းတတ္ေက အရာအေခ်တိနဲ.တန္းတူး လမ္းမေလ်ွက္ႏိုင္ ေက်ာင္းအားလပ္ခ်ိန္မွာ ေဘာလံုးတပ်င္း၀ါသနာပါေရ က်ေတာ္.ညီေခ်က မကစပ္ႏိုင္။
ယေက.ေလ. ၀ါသနာက ိုေဖ်ာက္လို.မရလို. ျခီေထာက္ေထာ.နင္း ေထာ.နင္းနဲ. ျပီးပနာ ေဘာလံုးကိုလုိက္ဖမ္းေရ။က်ေတာ ရင္ထဲမေကာင္းပါ ရင္ထဲမွာ အလံုးၾကီး အလံုးၾကီး ဆို.နိန္ေရ။
သူ.ဘ၀စြာ တျခားလူတိနဲ.မတူဘဲ တမွဳးထူးျခားနိန္ေရ။ ထူးျခားေရ တစ္မွဳကလဲ မေကာင္းေရ ဒုကၡိတဆိုေရ ဂုဏ္ပုဒ္ေခ် ျဖစ္နိန္ေရ။ ျဖစ္ႏုိင္ေက က်ေတာ္သူ.ဘ၀ကို လိုခ်င္ပါေရ။ အဟင္. သူ.ဘ၀ကို မရနိုင္ေကေတာင္ သူ. ပိုင္ က်ေတာ္.ျခီေထာက္ကို တပိုင္းျဖတ္ျပီးေက သူနဲ.တန္းတူဘ၀ကို အျမင္ခ်င္းတူစြာ ျဖစ္သန္းခ်င္ေရ။ " လို.သူေျဖပါေရ။
ဆရာမငိုသင္.လား မငိုသင္.လား။ အသက္အရြယ္ အငယ္အရြယ္နဲ. ေဒပိုင္စိတ္ဓါတ္ရွိနိန္စြာ။
မဟုတ္ မဟုတ္ အဓိက စာနာစိတ္ရွိစြာ။ ဇာသူတစ္ေယာက္ ေဒပိုင္ဒုကိၡတဘ၀ ရွဳေထာင္.ေခ်က စဥ္းစားဖူးေလ။ဆရာမလဲ ငါေစာ္ကေကာင္းၾကီး အသိညဏ္ စာနာစိတ္ မရွိစြာမလား ဆိုပနာ ၀မ္းနည္းျပီးေက ငိုမိေ၇လတ္။
အေခ်တစ္ေယာက္ေတာင္ စာနာစိတ္ၾကီးမားနိန္ေက ငါရို.လဲ အခ်ိန္ကာလတစ္ခု အတိုင္းအတာတစ္ခုထိျဖစ္သန္းလာေရလူတိက ပိုျပီးေက နားလည္သင္.ေရ။ စာနာစိတ္ရွိသင္.ေရ။
ေလာကမွာ ငါ.ရို.ကိုလိုအပ္နိန္ေရ လူတိအမ်ားၾကီးရွိေရ။ ကိုယ္.ထက္နိမ္.က်ေရလူတိ ဆာေလာင္နိန္ေရလူတိ ပူေဆြးနိန္ေရလူတိ ထမင္းတစ္နပ္တြက္ ေဒကုထက္ထိ ပူပန္နိန္ေရ လူတိအမ်ားၾကီးရွိေရ။ငါရို.စားဖို.တစ္နပ္ေခ်ကို ငတ္မြတ္နိန္ေရ လူတစ္ေယာက္ကို ေက်ြးလိုက္ လွဳလိုက္ပါ။
ငါရို.လဲမသီလားေရပိုင္ သူ၇ို.တြက္၀မ္း၀လားေရ။ အျမဲတမ္းမလွဳ နိုင္ေကေတာင္ တစ္ထပ္ တစ္နပ္ေလာက္လွဳႏိုင္ေရ အခ်ိန္မွာ ကိုယ္.တတ္ႏိုင္သေလာက္လွဳဖို.ၾကိဳးစားကတ္ေမ။
စာနာစိတ္ေခ် တစ္ခုေလာက္ ငါ.ရို.ရင္ထဲမွာ မြီးဖြါးကတ္ပါမယ္---------
