လူပါးမွာ အထင္ၾကီးခံရဖို႔တြက္ ဇာျဖစ္လို႔ ကိုယ္႔စြာကိုယ္ ဟန္ေဆာင္လို႔နိန္ရဖို႔လဲ။
အားလံုးသူမွာ ကိုယ္႔တန္ဖုိးနဲ႔ကိုယ္ ရွိျပီးသားရာမနား။ ဇာတြက္နဲ႔ ဟန္ေဆာင္နိန္စရာလိုေလ။
ဟုိတလိုင္းက ကိုယ္ရွီ႔မွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ Qualified မပါဘဲနဲ႔ ပါေရလို႔၀ါစြာကို ၾကားလိုက္ရေရခါ ကေကာင္းလန္႔လခေရ။ မရင္းႏွီးေရ လူဆုိေက ေဒခ်င္႔မေကာင္းလို႔ ေထာက္ျပ၀ံလီဖို႔ မဟုတ္။ ေဒကုက အေခ်ကပင္ အတူတူၾကီးကတ္ေတ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္လို႔ ေျပာျပမိေရ။ ဆရာခံစြာေတာ႔ မဟုတ္ ကိုယ္ခံယူထားေရ လူ႔တန္ဖိုးနဲ႔ သူခံယူထားေရ လူ႔တန္ဖိုးဆိုစြာ အလိမ္အညာေအာက္မွာ ေျပာင္းလဲလားလီရဖို႔ဗ်ာလ္ျဖစ္လို႔။
နင္ဇာတြက္ ေဒပိုင္၀ါေရေလလို႔ သူ႔ကိုမိန္းမိေရ။ "ၾကီးလာေက က်ဳတာလုပ္ဖို႔လို႔ ငါအရင္ေခါက္ေျပာလို႔ရွိေရ" လို႔သူျပန္ေျဖပါေရ။ ယပိုင္ဆုိေက ကိုယ္႔လိပ္ျပာ ကိုယ္သန္႔သိလားလို႔ ( ေဒစကားေခ်မွာ လိပ္ျပာဆုိေရ ေ၀ါဟာရကို သံုးရေလာက္ေအာင္ မလိုအပ္ပါ။ ယေက႔ေလ႔ေသာ လိမ္ေရဆုိေစာ္ ၾကီးၾကီး ငယ္ငယ္ အျပစ္တစ္ခုလို႔ အကြ်န္ထင္ပါေရ။ လူတစ္ဖက္သား စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ တျခားလူတိကို မထိခိုက္စီေရ White lies ကို မဆုိလိုပါ) ။ ဇာျဖစ္ေလ မဟုတ္ေက သူငါ႔ကို အထင္ေသးလီဖို႔ဗ်ာလ္လတ္။
ယပိုင္ဆုိေက အလိမ္ခံရေရလူေစာ္ အမွန္ကိုသိေရ တနိန္႔ တစ္သက္လံုးတြက္ အထင္ေသးလားႏိုင္ပါေရ။ ကိုယ္ရာအမွန္ကို လုပ္နိန္ေရဆုိေက ဇာခ်င္႔ကို ဂရဳစိုက္စရာလိုသိေလ။ စားပြဲထိုး အိမ္ေဖာ္ သန္႔ရွင္းေရးသမား ေဒလူတိကို အဆင္႔အတန္းမရွိလို႔ ထင္ေရလူေစာ္ သူကိုယ္တိုင္က အဆင္႔အတန္းမရွိလို႔ ေျပာေစာ္။ သူ႔စိတ္မွာရာ ပညာဥာဏ္တိ ကိန္းေအာင္းနိန္ေက လူအခ်င္းခ်င္း ပညာတတ္လူတန္းစား အလယ္အလတ္ လူတန္းစား ေအာက္ေျခလူတန္းစား ဆုိပနာ ေျပာစရာအေၾကာင္းမရွိ။
လူတိုင္းေတာ႔ အျပစ္မကင္းႏိုင္စြာ အမွန္ပါဗ်ာလ္။ အတတ္ႏိုင္ဆံုး အသိစိတ္နဲ႔ထိန္းရဖို႔။ အကြ်န္ရို႔ အသိညဏ္ရွိလို႔ တိရစာၦန္မျဖစ္ဘဲ လူျဖစ္လာေစာ္မနား။ ဆုိကေရးတီး ေတာင္မွ ကမာၻက ပညာရွိလို႔ သတ္မွတ္ရေလာက္ေအာင္ လူမ်ားထက္ပိုပနာ သူ႔မွာရွိေရ ကာမဂုဏ္စိတ္ မေကာင္းေရစိတ္ ကလိမ္ကက်စ္က်ခ်င္ေရ စိတ္ဓါတ္တိကို အံတုႏိုင္ခေရ။ ေလးစားဖို႔ေကာင္းလိုက္ေတပင္။ အကြ်န္႔အျမင္ကေတာ႔ ကိုယ္႔စိတ္ကို သိနိန္ဖို႔လိုေရလို႔ ထင္ပါေရ။
ယင္းခါမွ စိတ္ပုတ္နိန္ေရ ေလာဘတတ္နိန္ေရ ေဒါသၾကီးနိန္ေရလို႔
ကိုယ္ျဖစ္သမွ်ကိုယ္သိပနာ ျပဳျပင္လားလို႔ရပါေရ။ ဖြဲမီးေလာင္နိန္စြာကို လီတိုက္ေကေတာ႔ တတုတ္သီကတ္ပါဖို႔။
"အနီး" "အ၀ီး" ဆိုေစာ္ "အၾကီးသန္" က "အငယ္ေခ်" ကို ျဖစ္လားစီေရ။ ယေကေလ႔ေသာ႔ "၀ီး" လားေကေတာင္ "ၾကီး" ရာက "မငယ္"လားေရ ကိုယ္႔သမိုင္းက အကြ်န္ရို႔တိႏွလံုး အခုန္ရပ္လားေကေတာင္မွ ရွိနလဖို႔ေစာ္မနား။ ျဖျဖဴစစင္နဲ႔ ရြီးကတ္ပါေမ။ လူ႔ဘ၀တစ္ခ်က္ေခ်မွာ ကိုယ္မရယ္ခ်င္ေက ဇာျဖစ္လို႔ ရယ္ျပနိန္ဖို႔လဲ။ ငိုခ်င္ေက႔ေလ႔ ေအာက္ခံနိန္စရာမလို ငိုခ်ပလိုက္ဖို႔နန္းရာ။ ပပြင္႔လလင္းနဲ႔ ေဒပင္လယ္ကို အားနဲ႔ခြန္နဲ႔ ဟာသေႏွာပနာ ျဖတ္ေက်ာ္ကတ္ပါေမ။
စာထဲမွာ ေဒါသသံတိပါခေက႔ေလ႔ ခြင္႔လႊတ္ပီးကတ္ပါ။ သူငယ္ခ်င္းကို ေျပာခ်င္ေရ ေဇာနဲ႔ ေစတနာေဒါသသံတိပါရာ.......
အားလံုးသူမွာ ကိုယ္႔တန္ဖုိးနဲ႔ကိုယ္ ရွိျပီးသားရာမနား။ ဇာတြက္နဲ႔ ဟန္ေဆာင္နိန္စရာလိုေလ။
ဟုိတလိုင္းက ကိုယ္ရွီ႔မွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ Qualified မပါဘဲနဲ႔ ပါေရလို႔၀ါစြာကို ၾကားလိုက္ရေရခါ ကေကာင္းလန္႔လခေရ။ မရင္းႏွီးေရ လူဆုိေက ေဒခ်င္႔မေကာင္းလို႔ ေထာက္ျပ၀ံလီဖို႔ မဟုတ္။ ေဒကုက အေခ်ကပင္ အတူတူၾကီးကတ္ေတ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္လို႔ ေျပာျပမိေရ။ ဆရာခံစြာေတာ႔ မဟုတ္ ကိုယ္ခံယူထားေရ လူ႔တန္ဖိုးနဲ႔ သူခံယူထားေရ လူ႔တန္ဖိုးဆိုစြာ အလိမ္အညာေအာက္မွာ ေျပာင္းလဲလားလီရဖို႔ဗ်ာလ္ျဖစ္လို႔။
နင္ဇာတြက္ ေဒပိုင္၀ါေရေလလို႔ သူ႔ကိုမိန္းမိေရ။ "ၾကီးလာေက က်ဳတာလုပ္ဖို႔လို႔ ငါအရင္ေခါက္ေျပာလို႔ရွိေရ" လို႔သူျပန္ေျဖပါေရ။ ယပိုင္ဆုိေက ကိုယ္႔လိပ္ျပာ ကိုယ္သန္႔သိလားလို႔ ( ေဒစကားေခ်မွာ လိပ္ျပာဆုိေရ ေ၀ါဟာရကို သံုးရေလာက္ေအာင္ မလိုအပ္ပါ။ ယေက႔ေလ႔ေသာ လိမ္ေရဆုိေစာ္ ၾကီးၾကီး ငယ္ငယ္ အျပစ္တစ္ခုလို႔ အကြ်န္ထင္ပါေရ။ လူတစ္ဖက္သား စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ တျခားလူတိကို မထိခိုက္စီေရ White lies ကို မဆုိလိုပါ) ။ ဇာျဖစ္ေလ မဟုတ္ေက သူငါ႔ကို အထင္ေသးလီဖို႔ဗ်ာလ္လတ္။
ယပိုင္ဆုိေက အလိမ္ခံရေရလူေစာ္ အမွန္ကိုသိေရ တနိန္႔ တစ္သက္လံုးတြက္ အထင္ေသးလားႏိုင္ပါေရ။ ကိုယ္ရာအမွန္ကို လုပ္နိန္ေရဆုိေက ဇာခ်င္႔ကို ဂရဳစိုက္စရာလိုသိေလ။ စားပြဲထိုး အိမ္ေဖာ္ သန္႔ရွင္းေရးသမား ေဒလူတိကို အဆင္႔အတန္းမရွိလို႔ ထင္ေရလူေစာ္ သူကိုယ္တိုင္က အဆင္႔အတန္းမရွိလို႔ ေျပာေစာ္။ သူ႔စိတ္မွာရာ ပညာဥာဏ္တိ ကိန္းေအာင္းနိန္ေက လူအခ်င္းခ်င္း ပညာတတ္လူတန္းစား အလယ္အလတ္ လူတန္းစား ေအာက္ေျခလူတန္းစား ဆုိပနာ ေျပာစရာအေၾကာင္းမရွိ။
လူတိုင္းေတာ႔ အျပစ္မကင္းႏိုင္စြာ အမွန္ပါဗ်ာလ္။ အတတ္ႏိုင္ဆံုး အသိစိတ္နဲ႔ထိန္းရဖို႔။ အကြ်န္ရို႔ အသိညဏ္ရွိလို႔ တိရစာၦန္မျဖစ္ဘဲ လူျဖစ္လာေစာ္မနား။ ဆုိကေရးတီး ေတာင္မွ ကမာၻက ပညာရွိလို႔ သတ္မွတ္ရေလာက္ေအာင္ လူမ်ားထက္ပိုပနာ သူ႔မွာရွိေရ ကာမဂုဏ္စိတ္ မေကာင္းေရစိတ္ ကလိမ္ကက်စ္က်ခ်င္ေရ စိတ္ဓါတ္တိကို အံတုႏိုင္ခေရ။ ေလးစားဖို႔ေကာင္းလိုက္ေတပင္။ အကြ်န္႔အျမင္ကေတာ႔ ကိုယ္႔စိတ္ကို သိနိန္ဖို႔လိုေရလို႔ ထင္ပါေရ။
ယင္းခါမွ စိတ္ပုတ္နိန္ေရ ေလာဘတတ္နိန္ေရ ေဒါသၾကီးနိန္ေရလို႔
ကိုယ္ျဖစ္သမွ်ကိုယ္သိပနာ ျပဳျပင္လားလို႔ရပါေရ။ ဖြဲမီးေလာင္နိန္စြာကို လီတိုက္ေကေတာ႔ တတုတ္သီကတ္ပါဖို႔။
"အနီး" "အ၀ီး" ဆိုေစာ္ "အၾကီးသန္" က "အငယ္ေခ်" ကို ျဖစ္လားစီေရ။ ယေကေလ႔ေသာ႔ "၀ီး" လားေကေတာင္ "ၾကီး" ရာက "မငယ္"လားေရ ကိုယ္႔သမိုင္းက အကြ်န္ရို႔တိႏွလံုး အခုန္ရပ္လားေကေတာင္မွ ရွိနလဖို႔ေစာ္မနား။ ျဖျဖဴစစင္နဲ႔ ရြီးကတ္ပါေမ။ လူ႔ဘ၀တစ္ခ်က္ေခ်မွာ ကိုယ္မရယ္ခ်င္ေက ဇာျဖစ္လို႔ ရယ္ျပနိန္ဖို႔လဲ။ ငိုခ်င္ေက႔ေလ႔ ေအာက္ခံနိန္စရာမလို ငိုခ်ပလိုက္ဖို႔နန္းရာ။ ပပြင္႔လလင္းနဲ႔ ေဒပင္လယ္ကို အားနဲ႔ခြန္နဲ႔ ဟာသေႏွာပနာ ျဖတ္ေက်ာ္ကတ္ပါေမ။
စာထဲမွာ ေဒါသသံတိပါခေက႔ေလ႔ ခြင္႔လႊတ္ပီးကတ္ပါ။ သူငယ္ခ်င္းကို ေျပာခ်င္ေရ ေဇာနဲ႔ ေစတနာေဒါသသံတိပါရာ.......
